Wednesday, 18 November 2020

OMDENKEN: van ziek zijn naar mogelijkheden / FLIP-THINKING from being ill towards opportunities

~ for English please scroll down halfway through this page ~


OMDENKEN: van ziek zijn naar mogelijkheden



Lieve lezers, 
Building the new, Puur Licht,

Vandaag wil ik het hebben over mijn andere benadering van een chronische aandoening, dan strijden tegen de ziekte zelf. 

Je zult op mijn blog zelden informatie vinden over ziek zijn. Hoewel ik open ben over de chronische aandoening waar ik mee te maken heb, schrijf ik in tegenstelling tot sommige lotgenoten, die mooi kunnen schrijven over hoe het is om een chronische ziekte als ME te hebben, zelden over ziek zijn.
En dat terwijl ik inmiddels zelf ook 26 jaar "ervaring" heb dus ik ken wel zo'n beetje de ins en outs van deze ziekte (ME - myalgische enfalomyelitis). 😉
Toch kan ik er niet over schrijven op mijn blog, hoe het is om met een chronische aandoening te leven. En daar heb ik een duidelijke reden voor. 

Ik weet dat als ik dat wel zou doen, dat ik dan vele lotgenoten een plezier zou doen, omdat zij zich zouden herkennen in mijn blog. Ik zou gevoelens beschrijven die zij zouden herkennen als die van henzelf. En het zou me wellicht meer volgers van mijn blog brengen.
Toch doe ik het niet...
Ik kan niet enkel schrijven over de symptomen en de emoties die deze ziekte oproept en ze online verwoorden. Ik kan ze slechts beschrijven als voorbeeld, maar geen volledig blog wijden aan hoe het is om deze ziekte te hebben en hoe het ieder onderdeel van mijn leven en van hen die me dierbaar zijn beïnvloedt. 
En de voornaamste reden is eigenlijk dat ik er niet over wil schrijven. 

Wat ik namelijk wèl wil is vrijheid. Ik wil mijn gezondheid en het leven waar ik zo van houd volledig terugkrijgen.  Ik heb al heel veel terug, maar ik wil graag alles terug. :) 
Daarvoor moet ik me dus niet langdurig concentreren op ziek zijn en alles wat fout is en wat mijn hart zo'n pijn doet. Een positieve verandering creëren, iets nieuws / beters opbouwen kan namelijk niet als je je blijft concentreren op het oude. Om een positieve verandering te creëren moet je energie komen vanaf een hogere vibratie en dus niet continue gericht zijn op reageren op wat je niet wilt zien, voelen of creëren. 

Waar je je op focust, dat zal gemanifesteerd worden. Dit is iets waar ik al vele jaren over nadenk en mee bezig ben. Wat is mijn focus? Wat laat ik toenemen? Wat zend ik uit en trek ik aan? Wat manifesteer ik? Doelgericht of volledig onbewust...!!!

Als ik in gevecht ga met deze ziekte, en telkens schrijf over alle symptomen die ik niet wil... zal ik steeds meer manifesteren van datgene wat ik niet wil, wat ik niet leuk vind, wat ik eigenlijk zo graag wil veranderen. Want dat is dan precies waar mijn aandacht op gericht is. Ik zou namelijk veel tijd besteden aan het nadenken over hoe ik de symptomen en/of mijn gevoelens het beste zou kunnen omschrijven. Ik zou veel tijd spenderen aan het schrijven en vertalen van de tekst. En al die tijd zou mijn aandacht dus gericht zijn op ziekte, pijn, symptomen en emoties die ik niet leuk vind.
Ik zou daarmee omstandigheden bevorderen die juist datgene helpen manifesteren wat ik niet wil.
Dat leidt er dus toe dat ik daar helemaal niet over wil schrijven. Het zou de aandoening zelf niet verlichten. En dàt is wat ik wil.
Ik focus me dus veel liever op het bevorderen van omstandigheden die een situatie helpen creëren die ik werkelijk wil.... met meer vrijheid, meer gezondheid, meer liefde en licht.

Hoe doe ik dat dan?

Aangezien de medische wereld op dit moment geen medische behandeling kent, en omdat ik niet kan en wil "leren leven" met deze aandoening, moet het dus anders.... Anders denken, anders doen, andere invalshoek. En zo komt het feit dat ik me mijn hele leven al "anders" voel (zelfs mijn naam  betekent de vreemdelinge 😇) nu goed van pas... 😉

Een karakter uit een boek van Dan Mills uit 1980, genaamd Socrates, gaf de wijze raad: 


Het geheim voor verandering is om al je energie te richten, 
niet op het bestrijden van het oude, 
maar op het opbouwen van het nieuwe. 


In het onderricht dat ik de afgelopen jaren tijdens mijn opleiding heb ontvangen wordt het als volgt verwoord:


"Vecht niet, streef niets na,
Ben volhardend en wijd je tijd en energie aan vooruitgang." 
  

Het is dus eigenlijk een soort OMdenken. Niet vechten tegen wat je niet wilt, maar promoten wat je wèl wilt! Omstandigheden creëren waarin het zelfhelend vermogen van het lichaam optimaal kan functioneren. Wat niet wil zeggen dat ik mijn ziekte of de symptomen negeer en er niet over nadenk of over praat. Maar meer dat ik probeer om als ik er over nadenk of over praat, dat ik dat doe in het kader van oplossing gericht zijn, helen, ontladen, doorvoelen om verder te komen. Maar niet om het te beschrijven als iets WAT IS.. 

Laat me dat verder uitleggen.
Ken je die situaties waarbij je iets voorstelt en de reacties die je krijgt zijn, Ja, maar...?
"Ja, maar dat heb ik al eens geprobeerd en werkte niet."
"Ja, maar dat is wellicht goed voor anderen, maar is niet op mij van toepassing want...." 
"Ja maar ik heb ME / een chronische aandoening... en er is geen oplossing..."
Wat nu als er een andere optie is, Geen Ja, MAAR, doch een JA, EN... houding
Een perspectief waarbij je open blijft staan, open-minded bent, en kijkt naar wat er mogelijk is en je aandacht richt op kansen en deze kansen ook waardeert. "Ja ik heb een aandoening die men chronisch noemt en wat zijn dan de mogelijkheden? " in plaats van "Ja ik heb een chronische aandoening, maar dat betekent dus dat dit het is... Er is niets aan te doen". 
Door de Ja, en... manier van kijken, kunnen we onze blik verruimen en richten voorbij de beren en de obstakels op de weg. Het resultaat is dat er creativiteit en vernieuwing kan ontstaan. En zo blijkt dat er ondanks een chronische aandoening nog heel veel mogelijkheden zijn! 
Het is geen ontkenning van de ziekte zelf.
Het is ook geen benadering die meteen gezondheid brengt.
Het is meer een kwestie van ruimte creëren voor iets beters. Van gaan denken in termen van problemen naar denken in termen van kansen. Wanneer we een bestaand probleem zoals ziekte benaderen op deze wijze, kunnen oplossingen soms makkelijker gevonden worden. Een probleem vanuit een nieuw perspectief, vanuit een andere hoek, zelfs als dit slechts een kleine hoek is, kan al leiden tot een groots inzicht, een ander idee. Het kan verlichting bieden en vandaar uit naar een volgende stap leiden.  
We hoeven onze problemen niet aan te vechten of als vaststaand gegeven behandelen; we kunnen ze omzetten naar kansen. We kunnen ze zelfs tot bondgenoot maken. Ziekte als bondgenoot zien om te groeien of om het leven om te gooien. 
De kunst van het zien van problemen als kansen, dat is te leren. Niet focussen op negativiteit, wat ziekte is, maar op datgene wat positief is en een hogere frequentie heeft, dat is te leren. Ik heb mezelf inmiddels zó ver getraind dat ik in elk probleem meteen de andere kant probeer te zien.
Iets bestaat nooit op zichzelf, er is altijd een keerzijde. 
Voor-achterkant. Ziekte-oplossing. zwart-wit. Leven-dood. Negatief - positief.
Of zoals de derde wet van Newton zegt:

For every action, there is an equal and opposite reaction.
(Voor iedere actie, bestaat er een gelijkwaardige en tegengestelde reactie.)

Elk probleem heeft dus in principe ook een oplossing in zich. Het is een kwestie van dat leren zien, of omstandigheden creëren waardoor de oplossing gevonden of toegepast kan worden. 

Omdenken en je focus leren verleggen kan niet alleen leiden tot het vinden van een oplossing voor een bestaande situatie, maar creëert ook nieuwe zienswijzen voor nieuwe kansen. 
Je kunt ziekte zien als een probleem, als een last, als iets negatiefs. Je kunt het ook zien als iets wat je gegeven is om te overkomen en erdoor te groeien. Als je het ziet als een probleem, zal het je enorm belasten en vermoeien. Als je het ziet als een blijvend iets, zal het elke hoop en inspiratie op verbetering weghalen, en als je geen motivatie meer hebt om vooruit te gaan, als je stil blijft staan, zal dit leiden tot achteruitgang. En dat is het laatste wat je wilt bevorderen toch? Als je het ziet als iets waardoor je kan groeien, brengt het een compleet ander beeld en vele mogelijkheden.


Eén van de manieren voor mij om de focus te verleggen is om me te richten op wat ik werkelijk wil en daar zoveel mogelijk tijd aan te besteden. Dat is de reden dat ik dus alleen kan schrijven over wat ik graag wil, over wat ik graag vermenigvuldigd wil zien. Ik wil niet dat de symptomen zich vermenigvuldigen, ik wil dat gezondheid wordt bevorderd. 
Ik wil me niet langdurig verbinden met pijn, wanhoop, verdriet en al wat ik mis. Natuurlijk zijn die emoties er en voel ik ze en ontlaad ik ze ook op zijn tijd, maar het is niet iets waar ik continue op gericht ben. Mijn focus is gericht op het tegengestelde in te brengen. Daarom schrijf ik voornamelijk over hoop, healing, licht, verbeteringen etc. Daarmee richt ik mijn aandacht op de positieve kanten, denk ik na over hoe ik die kan verwoorden in mijn blog, schrijf ze op en vertaal ze en breng zo een positieve boodschap de wereld in. Ik ben zodoende vele uren bezig en verbonden met een positieve boodschap.  

En wat ik de wereld in stuur.. keert vroeg of laat terug naar mij.

 Actie ⇔ Reactie.
En dat is inderdaad wat ik ervaar! 

Soms komt het terug op de manier zoals ik had gehoopt. Meestal komt het terug naar mij in vele onverwachte vormen en op onverwachte wijzen. Het universum heeft vele wegen om hoop, healing, liefde, licht, geluk, hogere positieve vibraties en zoveel meer te brengen. En zoals het spreekwoord zegt, er zijn meerdere wegen naar Rome. Ik heb geleerd dat er ook meerdere creatieve manieren zijn om oplossingen te vinden en te creëren. 
Ik ben vaak sprakeloos als ik me bewust word van de geschenken.
En mijn blog is een manier om die naar me toe te brengen. Het is een manier om me te uiten, om mijn inzichten te delen met anderen. Hoe meer ik de intentie heb om doelbewust een boodschap uit te sturen dat meer hoop, meer healing, meer licht, meer verbetering en ... meer vrijheid kan brengen aan anderen, hoe meer inspiratie ik daarvoor krijg aangereikt vanuit de zielenwereld.
Als ik al die gegeven inspiratie vervolgens opschrijf met de intentie om er anderen mee te inspireren, zodat zij meer hoop, meer healing, meer licht, meer verbetering zouden kunnen ervaren, hoe meer wat ik voor mijzelf ontvang wordt vermenigvuldigd. Want wat je een ander toewenst, is ook iets wat naar je terugkomt. Het is hoe de universele wet van service werkt. Geef meer onvoorwaardelijke positieve service je geeft een ander, hoe meer je voor jezelf ontvangt. 

Daarom is mijn focus zoals hij is. En het werkt!!!
Daarom is mijn blog gericht op mijn helende reis naar het licht. En schrijf ik over oplossingen, kansen, mogelijkheden, datgene wat helpt en verlichting biedt en niet vaak over ziek zijn zelf. En hoe meer mensen er door geholpen worden, hoe meer ik zelf aan hulp terug ontvang. 
Hoe prachtig werken die universele wetten, vind je niet!?


hemelwandelaar, PuurLicht, Tao Healing, Purest LightTao Healing en Soulfulness helpen me enorm om dat pad naar het licht te bewandelen.  Het biedt de perfecte tegengestelde benadering voor de medische weg en het gebrek aan fysieke behandeling! 
Die medische weg kent geen oplossingen (op dit moment ) voor vele chronische aandoeningen, waaronder ME... de weg van Tao Healing wèl zo heb ik ervaren. Daarover in mijn volgende blogposting meer!
Wordt vervolgd... 



In liefde en licht,
Barbara


~ True beauty is revealed only if there is light from within ~

Gecertificeerd Soul Healer and Teacher,  Gecertificeerd Soul Communicator (Readings Akasha Kronieken) en Guan Yin Lineageholder



Facebook: https://www.facebook.com/PuurLicht.TaoHealing.Soulfulness




********************************************************************************************** 

 

FLIP-THINKING: from being ill towards opportunities


Dear readers,  
 

Today I would like to share more about my approach to a chronic health condition. A different approach then fighting the disease itself. 

You will rarely find information on my blog about being sick. Although I'm open about the chronic condition I'm dealing with, I rarely write about being sick. Unlike some fellow sufferers, who can write beautifully about what it's like to have a chronic condition like ME, I mostly write about healing.

I have 26 years of "experience" so I know about the ins and outs of this disease (ME - myalgic encephalomyelitis). 😉
Still, I can't write about it on my blog what it's like, to live with a chronic disease. And I have a clear reason for that. 

I know that if I did, I would be doing many fellow sufferers a favor, because they would recognize themselves in my blog. I would describe feelings they would recognize as their own. And it would probably bring me more followers of my blog.

Still, I don't do it... 
I can't just write about the symptoms and the emotions this disease evokes and express them online. I can only describe them as an example, but not a full blog dedicated to what it is like to have this disease and how it affects every part of my life and those dear to me. 
And the main reason is actually that I don't want to write about it. 

What I do want is freedom. I want to regain my health and the life I love so much completely.    
I already have a lot back, but I want everything back. :) 
In order to get what I want, I shouldn't focus all my attention on being sick and everything that is wrong and hurts my heart so much. Creating a positive change, building something new / better is not possible if you keep concentrating on the old. To create a positive change, you need energy to come from a higher vibration and not continuously focus on responding to what you do not want to see, feel or create. 

What you focus on, that will be manifested. This is something I have been thinking about and working on for many years. What is my focus? What do I increase? What do I send out and attract? What do I manifest? Intentionally or completely unconsciously...!!!!!!!

When I fight this disease, and I repeatedly write about all the symptoms I don't want... I will manifest more and more of what I don't want, what I don't like, what I really want to change. Because that is exactly what my attention is focused on. I would spend a lot of time thinking about how I could best describe the symptoms and/or my feelings. I would spend a lot of time writing and translating the text. And all that time my attention would be focused on illness, pain, symptoms and emotions I don't like. With that I would promote circumstances which help manifest precisely that which I do not want. 
That is the main reason I don't want to write about that at all. It would not alleviate the condition itself. And thàt is what I want. 
So I rather focus on promoting circumstances which help create a situation which I really want.... with more freedom, more health, more love and light.

How do I do that?

Since mainstream medicine does not have any medical treatment at the moment, and because I cannot and do not want to "learn to live" with this condition, it has to be done differently..... Thinking differently, acting differently, different approach. And so the fact that I have felt "different" all my life (even my name means the stranger 😇) now comes in handy... 😉

A character from a book by Dan Mills from 1980, called Socrates, gave the wise advice: 


The secret to change is to focus all your energy, 
not on fighting the old, 
but on building the new. 


In the teachings that I have received in the past years during my training it is expressed as follows:

"Don't fight, don't strive,
Be persistent and dedicate your time and energy to progress". 


So it is actually a different kind of thinking. In Dutch we use the word "OMdenken". There is no English translation for it, but it is a kind of FLIP-thinking, to think in the opposite way. Not fighting against you don't want, but promoting what you do want! Creating circumstances in which the self-healing capacity of the body can function optimally. Which does not mean that I ignore my illness or symptoms and do not think or talk about it. But more that I try, when I think about it or talk about it, to do so in the context of being solution-focused, healing, discharging, feeling through in order to move forward. But not to describe it as something WHAT IS... 

Let me explain that further.

Do you know those situations in which you propose something and the response you get is like: "Yes, but..."?

"Yes, but I've tried that before and it didn't work."
"Yes, but that may be good for others, but doesn't apply to me because...."
"Yes but I have ME / a chronic condition ... and there is no solution..."

What if there is another option: Instead of saying Yes, BUT,  you would say Yes, AND....

A perspective in which you remain open-minded,  and look at what is possible and focus your attention on possibilities and appreciate opportunities. "Yes I have a condition which is called a chronic condtion and what are the possibilities? " instead of "Yes I have a chronic condition, but that means that this is it... Nothing can be done about it". 

Because of the yes, and... way of looking, we can broaden our view and focus beyond the bears and the obstacles on the road. The result is that creativity and innovation can arise. And so it turns out that, despite a chronic condition, there are still many possibilities! 

It is not a denial of the disease itself. 
Nor is it an approach that immediately brings back good health.
It is more a matter of creating space for something better. From thinking in terms of problems to thinking in terms of opportunities. When we approach an existing problem such as disease in this way, solutions can sometimes be found more easily. Looking at a problem from a new perspective, from a different angle, even if this is only a small angle, can already lead to a great insight, another idea. It can offer a moment of awakening, an aha-moment  and lead from there to the next step.  

We do not have to fight our problems or treat them as a given; we can turn them into opportunities. We can even make them an ally. See disease as an ally to grow or to turn life around. 

To create an habit of seeing problems as opportunities, is something which can be learned. Not focusing on negativity, which is disease, but on that which is positive and has a higher frequency, that can be learned. After many years of doing this, I have trained myself so far that I try to see the other side in every problem right away. 
Something never exists on its own, there is always a downside. 

Fore-backside. Disease-solution. black and white. Life-death. Negative - positive.

Or as Newton's third law says:

For every action, there is an equal and opposite reaction.


In principle, every problem also has a solution in it. It is a matter of learning to see it, or creating conditions through which the solution can be found or applied. 

Flip-thinking and redirecting your focus can not only lead to finding a solution for an existing situation, but also creates new perspectives for new opportunities. 
You can see illness as a problem, as a burden, as something negative. You can also see it as something that has been given to you to overcome and grow from it. If you see it as a problem, it will burden and tire you enormously. If you see it as something lasting, it will take away any hope and inspiration for improvement, and if you are no longer motivated to move forward, if you stand still, it will lead to decline. And that's the last thing you want to promote, right? If you see it as something that allows you to grow, it brings a completely different picture and many possibilities.


One of the ways for me to shift the focus is to focus on what I really want and spend as much time as possible on that. That is why I can only write about what I want, about what I would like to see multiplied. I do not want the symptoms to multiply, I want health to be promoted. 
I don't want to connect with pain, despair, sadness and all that I miss in life for a long time. Of course those emotions are there and I feel them and discharge them every now and then, but it's not something I focus on all the time. My focus is on bringing in the opposite. That's why I mainly write about hope, healing, light, improvements etc. In this way I focus my attention on the positive aspects, I think about how I can express them in my blog, write them down and translate them and bring a positive message into the world. In this way I spend many hours connecting to a positive message.  

And what I send into the world... returns back to me sooner or later.

 Action ⇔ Response.
And that is indeed what I experience! 

Sometimes it comes back in the way I had hoped for. Usually it comes back to me in many unexpected forms and in unexpected ways. The universe has many ways to bring hope, healing, love, light, happiness, higher positive vibrations and so much more. And as the saying goes, there are multiple ways to Rome. I have learned that there are also multiple creative ways to find and create solutions. 
I am often speechless when I become aware of the gifts.
And my blog is a way to bring them to me. It's a way to express myself and to share my insights with others. The more my intention is to deliberately send out a message that could bring more hope, more healing, more light, more improvement and ... more freedom to others, the more inspiration I receive from the soul world.
If I then write down all this inspiration into my blog with the intention to inspire others, so that they  could experience more hope, more healing, more light, more improvement, what I receive for myself actually multiplies even more. Because what you wish for someone else is also something that comes back to you. It is how the universal law of service works. The more unconditional positive service you offer to others, the more you receive for yourself.

That is why my focus is as it is. And it works!
That's why my blog is focused on my healing journey to the light. And I write about solutions, opportunities, what helps and enlightens and I rarely write about being sick. And the more people find some help in my blog, the more help I receive for myself. 
How beautifully these universal laws work, don't you think?

Tao Healing and Soulfulness help me enormously to walk that path to the light.  It offers the perfect opposite approach to the medical path and the lack of physical treatment! 
That medical path has no solutions (at the moment) for many chronic diseases, including ME.
I have experienced that the path of Tao Healing does offer a solution! 
I will share more about that in my next blog post! 
To be continued... 



In love and light,

Barbara


~ True beauty is revealed only if there is light from within ~



Certified Soul Healer and Teacher,  certified Soul Communicator (Readings Akasha Kronieken) and Guan Yin Lineageholder


Facebookhttps://www.facebook.com/PuurLicht.TaoHealing.Soulfulness

Sunday, 27 September 2020

Chronisch ziek? / Chronically ill?

~ for English please scroll down halfway through this page ~

purpose of life, freedom, healing, Tao, puur-licht.nl, be you, be free


Lieve lezers,

zoals jullie in mijn vorige blogposting hebben kunnen lezen is het mijn intentie om de komende tijd mijn ervaringen en inzichten te delen die mij geholpen hebben om het leven met een chronische aandoening leefbaar te maken, te verbeteren en zelfs te helen. Ik heb namelijk zelf zo veel steun gevonden in het lezen over andere mensen die hebben geleden, hebben overleefd en moeilijkheden hebben overwonnen. Het gaf mij rust en moed om ook door te gaan. Het gaf hoop. Het zou mij heel blij maken als deze serie op mijn blog datzelfde voor jullie mag brengen. 

Er zijn er velen die net als ik te maken hebben met Myalgische Encefalomyelitis (ME) of aanverwante aandoeningen als CVS, Lyme of Fibromyalgie. En er is nu een nieuwe, groeiende groep die te maken heeft met de langdurige gevolgen van Corona, de zogenoemde long haulers. Sommigen brengen zelfs hele dagen in het donker door of zijn ernstig beperkt in hun vrijheid.  
Ik weet wat het is om zo ernstig beperkt te zijn en de verwachting was dat het alleen maar erger zou worden, maar ik heb tegen alle prognoses van de artsen in Nederland in, een deel van mijn vrijheid teruggekregen en ik deel graag de wijze waarop, zodat hopelijk meer mensen dat kunnen ervaren. Ik heb dat niet verkregen door de standaard benadering, maar door een andere kijk op deze ziekte te ontwikkelen door het bestuderen van andere informatie dan die bekend is in de reguliere geneeskunde. Daarmee heb ik resultaten behaald waar ik erg blij mee ben. Deze andere visie zal ik hier delen voor hen die erin geïnteresseerd zijn.  

Duisternis verdwijnt niet door het te bestrijden, maar door er licht in te brengen.
Het licht is de grootste angst van het donker...

Hoe heb ik dat licht teruggebracht? 
Daar gaat deze serie over.

Ik leef met 1 been in de fysieke wereld, met 1 been in de spirituele/ongeziene wereld.
Tegelijkertijd ook weer niet volledig in die fysieke wereld, want ik heb te maken met een aandoening die een fysiek leven nogal belemmert.
Een aandoening die bovendien ook weer niet te duiden is. De medische wereld staat voor een raadsel. Categoriseert wel symptomen, maar plakt er dan een label op: we noemen het ME (myalgische encefalomyelitis) maar hebben verder geen idee wat we er mee moeten, leer er maar mee leven.

Maar lieve dokters en therapeuten, in de meest ernstige vorm is het zo mensonterend beperkend dat er niet mee te leven valt.....😰
Het is overleven, of zelfs niet eens overleven, maar meer enkel bestaan. Er werkelijk mee leven valt niet te doen en ook niet te leren als je het mij vraagt!

Ik viel in die categorie van mensen met de meest ernstige vorm. Ben jaren bedlegerig geweest, amper in staat om die paar stappen naar de wc te lopen en de medici hadden geen enkele hoop op verbetering voor mij. De meeste mensen worden eenmaal in die staat van zijn, vaak alleen maar slechter, terwijl ik zo duidelijk voelde, dat dit me iets te zeggen had en dat ik moest en zou opknappen. En ik had een gift gekregen daarvoor, mijn open spirituele kanalen.
Daarom voel ik sterk dat ik niet volledig in dat hokje thuishoor. De ME-wereld is letterlijk en figuurlijk behoorlijk donker kan ik je zeggen. Maar de gift die ik gekregen heb van mijn open spirituele kanalen bracht me licht in de duisternis. Via mijn open spirituele kanalen kon ik me blijven verbinden met het licht en met de informatie die voorhanden is in de zielenwereld, en daarmee moest ik een uitweg zien te vinden uit die "hel" om die dan vervolgens met anderen te delen, om te helpen, te bemoedigen, hoop te geven, een houvast te bieden, te inspireren en zo veel meer. Om dat licht van de ongeziene wereld door te geven aan hen die dat zo hard kunnen gebruiken daar in die donkere wereld van ME en andere chronische aandoeningen. 

De afgelopen 26 jaar stonden in dat teken: Luisteren en ontvangen, leren en ontwikkelen, zoeken en vinden, proberen en succes hebben of juist falen. Alles bracht me iets.

💥 Ik heb veel geleden. Pijn gehad. Zowel fysiek, mentaal, emotioneel als spiritueel.

👷 Veel geprobeerd wat niet werkte, veel ervaren wat tijdelijk werkte, veel ontvangen wat me blijvend iets bracht.

🧠 Ik heb geleerd, veel kennis verzameld, veel afgewezen als niet terzake doende.

😱 Ik heb geschreeuwd en gehuild van wanhoop en vele nachten gedacht, word ik morgen nog wel wakker?

🙏 En op andere dagen tranen van dankbaarheid en nederigheid gelaten omdat het schijnbaar onmogelijke me ineens vanuit het niets aangereikt werd.

😯 Ik heb veel verloren, veel noodgedwongen gemist.

😇 Tegelijkertijd prachtige geschenken ontvangen op vele vlakken die voor velen met een normaal aards leven niet toegankelijk zijn en die me een enorm rijk mens doen voelen.

😣 Ik heb het kleinste leren zien en waarderen, het grootste mogen ontvangen of los moeten laten, en ergens tussen al deze uitersten vindt mijn leven plaats. Yin Yang in ultima forma noem ik het vaak.

☯ Een leven vol uitersten en tegenstellingen. Niet altijd even makkelijk, maar wat houd ik van die tegenstellingen:



God turns you from one feeling to another 
and teaches by means of opposites, 
so that you will have two wings to fly, 
not one. 

~ Rumi ~



Maar zoals iemand me ooit zei: Zij die bereid zijn het diepst te gaan, hebben de mogelijkheid om het hoogste te rijzen.
En om een progressief chronische aandoening die je alleen maar verder naar beneden wenst te trekken, te kunnen overwinnen, moest ik het schijnbaar onmogelijke doen en blijkbaar hoger rijzen dan ik zelf voor mogelijk hield. Het zou me ook nooit alleen gelukt zijn, maar met de hulp van al die prachtige, krachtige lichtwezens die me dag en nacht terzijde staan met hun kracht, hun wijsheid, hun inzichten, hun liefde, hun hulp.. kom ik stap voor stap verder.
En niet te vergeten, met de mensen om me heen die me inspireren met hun kennis, hun wijsheid, hun inzichten en ervaringen. Zonder al deze leermeesters in energetische en fysieke vorm om me heen, zou ik niet zo snel vooruit kunnen komen als ik heb gedaan. 

happy, humble, content, puur-licht.nl, be real, be you

En nu .. nu is het zoals gezegd tijd.

Tijd om mijn verleden op papier te zetten.
Tijd om de ervaringen en inzichten hier in dit blog en met een ieder die het wenst te lezen te delen, zodat er hopelijk meer mensen wat aan hebben dan alleen ikzelf of cliënten in een persoonlijk contact.
Ik heb al die hulp en kennis niet gekregen voor mijzelf alleen. Ik heb het gekregen om het door te kunnen geven aan hen die het willen ontvangen.
Het schrijven van de komende blogs zijn daarmee hopelijk zowel helend voor mijzelf, als helend voor de lezers omdat ze de strekking hebben om te informeren, te bemoedigen, te versterken, om een blikveld te verruimen en een andere invalshoek te geven.

ME het hoofd bieden en niet achteruit gaan maar verbeteren, is de moeilijkste opdracht die me gegeven is, maar tegelijkertijd heeft het me iets gebracht waar ik me steeds meer bewust van wordt hoe groots dat is en hoe dankbaar ik daar voor ben.
In de komende tijd zal ik verschillende facetten in afzonderlijke blogpostings benoemen.

Ik ben me er heel goed van bewust dat ME een verzamelnaam is, een label, voor een ernstig invaliderende ziekte met vele symptomen en helaas ook nog eens met vele verschillende oorzaken. Mijn ervaringen zullen dus niet op alle patiënten van toepassing zijn. Maar wie weet zit er een stukje tussen wat resoneert, wat inspireert, wat bemoedigt, wat hoop kan geven, of een houvast kan bieden, want ook ik heb op die manier mijn weg moeten vinden en gevonden. Strohalm voor strohalm, alinea voor alinea, ervaring na ervaring, inspiratie hier en elders. Zoeken, vinden. Iets proberen, of juist iets loslaten als niet terzake doende voor mij.
Ik hoop oprecht dat mijn schrijven die functie kan hebben, al is het maar voor een enkeling. Voor diegene is het me alles waard om mijn tijd en aandacht in dit blog te steken, want elk mensenleven wat ook maar iets mag verbeteren is er 1 en zo ongelooflijk waardevol!

En mocht datgene wat ik schrijf niet resoneren, ook prima, dan kan je het loslaten als MIJN Verhaal en wens ik je alle sterkte toe bij het vinden van de oplossingen en het schrijven van JOUW verhaal.
Maar als we elkaar kunnen helpen is dat alleen maar mooi en met die intentie zal ik deze serie op mijn blog schrijven.
Dat is namelijk wat ik altijd heb geweten. Mijn verhaal moet eerst ervaren en geleefd worden en dan kan ik er anderen mee helpen. Niet vanuit de mind, niet vanuit boekenkennis, maar vanuit doorleefde realiteit om zo authentiek te kunnen zijn. Om werkelijk te begrijpen waar anderen mee te maken hebben en om een spiegel van herkenning te kunnen vormen voor anderen.
En helaas is die hulp nodig want de groep ME patiënten is groeiende. De medische kennis blijft nog steeds ver achter en mijn hart breekt als ik er even bij stil sta dat steeds meer levens verloren gaan, steeds meer prachtige mensen hun leven doorbrengen in donkere kamers achter gesloten deuren en die daar de donkere nacht van de ziel beleven. 

Ik pretendeer niet de wijsheid in pacht te hebben, maar voel me wel bijzonder rijk dat ik tegen alle verwachtingen in niet steeds zieker wordt.

Al wat ik zal delen hier is mijn persoonlijke ervaring en onderzoek en ik wil je er nadrukkelijk op wijzen, dat ik geen arts ben.  Laat derhalve mijn ervaring je inspireren tot het doen van je eigen onderzoek en het vinden van de juiste hulp voor jou.

Is het een makkelijke weg.... NEE zeker niet. Verwacht niet dat ik met een hapklare makkelijke oplossing ga komen in de komende stukken. Het is keihard werken. Keihard...
Maar je leven in het donker doorbrengen is ook Keihard en een alles behalve bemoedigend toekomstperspectief, dus ik had dat harde werken er zó voor over. Het zijn inmiddels 26 jaren van hard werken en ervaring opbouwen en de klok tikt door.

Lieve lotgenoten en familieleden, ik hoop dat mijn blog, mijn ervaringen, processen en inzichten als een spiegel mogen zijn waar jullie een deel van jezelf in kunnen herkennen. En hopelijk kunnen dan mijn oplossingen fungeren als een handreiking die jullie kunnen sterken op jullie pad. 
Voel je vrij te reageren, hier onder mijn blog, of op mijn Facebook pagina waar ik mijn blogs zal posten. Zo kunnen we van elkaar leren. En wil je geen posting missen, volg dan het blog zelf of de Facebook pagina.

Mijn ervaringen zijn opgedaan met ME, maar de informatie zal ook passend zijn voor andere chronische aandoeningen. En met de laatste alarmerende berichten dat de huidige Covid-19 situatie volgens de dokters mogelijk meer ME patiënten gaat opleveren in de toekomst, de zogenoemde long haulers, is het tijd dat ik mijn ervaringen ga delen.
Ben ik op dit moment dan helemaal gezond? Nee, dat (nog) niet, maar het proces is wel gekeerd en hoe ik dat gedaan heb lees je in mijn komende blogpostings.

Er zal iets groeien en ontstaan vanuit alles waar je doorheen gaat. En dat ben jij! 





Andere postings in deze serie: 





In liefde en licht,
Barbara


~ True beauty is revealed only if there is light from within ~


Gecertificeerd Soul Healer and Teacher, Gecertificeerd Soul Communicator (Readings Akasha Kronieken) en Guan Yin Lineageholder



********************************************************************************************** 


Chronically ill? 

NelsonMandela on Twitter: ""The purpose of freedom is to create it for  others." #NelsonMandela #LivingTheLegacy… "

Dear readers,

As you could have read in my previous blogposting, it is my intention in the coming period to share the experiences and insights that have helped me to deal with a chronic disease, to live with it and even to improve and heal it. 
I found so much comfort in reading about what other people have been through, how they survived and what challenges they have overcome. It brought me peace of mind and the courage to hold on. It brought me hope. 
It will make me so happy if this series on my blog will have this kind of effect too.

There are many people who are dealing with Myalgic Encefalomyalitis (ME) or related diseases like CFS, Lyme or Fibromyalgia. And there is a new group of people, increasing in numbers, who are facing long term effects of Covid-19, the so called long haulers. Some even have to spent all day in dark rooms or are extremely limited in their freedom.
I know how it feels like to be so debiltated and prognoses were it would only worsen. But contrary to all prognoses given to me by doctors in the Netherlands, I was able to take back some of the freedom I lost before and I would like to share with you, how I was able to do so. Hopefully more people will benefit from these experiences. I didn't receive all of this via the standard approach of this illness in Modern Medicine. I was able to make a significant change by looking at this disease from a different point of view and by studying different information then is normally used in my country. In this way I got the results I am so happy with and I would like to share them with all of you who are interested. 

Darkness doesn't go away by fighting it, only by bringing in light.
Light is darkness most fear....

How did I bring back that light?
That is what this series on my blog is all about. 

I am living with one foot in the physical world, with one in the spiritual world.
Yet at the same time I am not fully present in this physical world, because I am dealing with a chronic illness which pretty much disturbs that physical life.
A chronic condition which is not fully clear yet. The medical world doesn't know how to respond to it. They cathegorize the symptoms, but then put a label on it: We call it ME (myalgic encefalomyalitis), but we have no idea what to do with it. So you better learn to live with it....

But dear doctors and therapists, in the most serious form, this illness is so tragic and degrading that it is not possible to live with it....
It is survival, or not even survival, but merely existence. To truly live with it, is impossible and it is also not possible to learn to do so, if you would ask me!

I was one of those who were cathegorized as one of the most serious cases. I have been bedridden for many years,  hardly being able to walk those few steps to the washroom and doctors had given up on me. They didn't see any hope left. 
Most people who are in that kind of situation only get worse. But I felt so clearly that this illness had something to teach me and that I had to heal myself and would be able to do so. And I had been given a true gift to make that happen. I had my open spiritual channels. 
That is why I feel so clearly that I do not fully belong to that little box, society wants to pingeonhole me as a patient. The ME-world literally and figuratively is pretty dark, I can tell you. But the gift I have been given with my open spiritual channels  brought me light in the darkness. Through my open spiritual channels I was able to stay connected to the light and the information which is available in the soul world. And in this way I needed to find my way out of this "hell" and then share it with others, to help, to encourage, to bring hope, to offer a lifeline, to inspire and much more. To bring that light from the soul world to those who need it so badly in that dark world of ME and other chronic health conditions. 

The past 26 years were dedicated to that mission: To listen and receive, to learn and develop, to seek and find, to try and succeed or to fail. Everything brought me something.


💥 I have suffered a lot. I have experienced pain. Physically, Mentally, Emotionally and Spiritually. 

👷 I have tried many things that didn't work for me, experienced many things that only helped temporarily, and received a lot which helped me permanently.

🧠 I have studied. I have gathered a lot of knowledge and lots of information, and also rejected a lot as not important for me.

😱 I have screamed and cried of despair and there have been many nights that I wondered, will I wake up again in the morning? 

🙏 And on other days I have cried tears of gratitude and humbleness because out of the blue something that seemed so out of reach was suddenly given to me. 

😯 I have lost many things and out of necessity have missed many other things that were so dear to my heart. 

😇 Yet at the same time I have received so many beautiful gifts in many different ways. Gift that are not accessible for many people who are living a "normal" life. And those gifts make me feel like I am very rich and blessed. 

😣 I have learned to see and appreciate the smallest of things. I have received or had to let go of the biggest things and somewhere in between those extremes, my life happens. Yin and Yang in ultima forma I often call it.

☯ A life filled with extremes and opposites. Not always easy to live with, but how I love these opposites now. 



God turns you from one feeling to another 
and teaches by means of opposites, 
so that you will have two wings to fly, 
not one. 

~ Rumi ~


Someone once told me: Those who are willing to go all the way and very deep, will have the opportunity to rise the highest. And to overcome a progressive chronic disease that only wants to drag you down even further, I had to do the seemingly impossible and rise higher than I thought would be possible. I certainly would not have been able to do so on my own. But with the help of those beautiful, powerful light beings who are standing by me day and night, with their strength, their wisdom, insights, love, care and help.. With them by my side I am able to move forward step by step. 
And not to forget about all those beautiful people who surround me and inspire me with their knowledge, wisdom, insights and experiences. Without all these teachers in soul form and physical form, I would not have progressed in the way I have done.


And now, ... now it is time.

Time to write down my past.
Time to bring all the experience to this blog and share it with anyone who wishes to read it, so hopefully not just I and the clients I am in contact with, but more people will benefit. 
I didn't get all the help and information just for myself. It was given to me to pay it forward to those who are willing to receive.
To write the next blogpostings therefore hopefully will help myself further on my journey, as well as all of you, beautiful readers, because these blogpostings are written with the intention to inform, to encourage, to strengthen, to range a little wider, to bring a different perspective and approach to healing of a chronic disease.  

To cope with a condition like ME, and to actually realize improvements instead of an ungoing deterioration. has been the most difficult task ever. Yet at the same time it has brought me a lot. Something I am more aware of every day and I am forever grateful for that.
I will share different aspects of it in different blogpostings in the near future. 

I am very aware of the fact that ME is a collective name, a label, an umbrella term for a very disabling disease with many different symptoms and sadly enough also many different causes. Therefore, it is very likely that my experiences will not be relevant to all other patients. But maybe there is a part of it that resonates with you, that inspires you, that encourages you or brings you hope or provides guidance, because I too had to find my way and I have found it. One glimmer of hope each time, one alinea after one alinea, one experience after the other, finding inspiration here and elsewhere. I too had to seek, find, try or let go. 
I truly hope that my writings can be an inspiration, even only for a few. It is worth a lot to me to help each and every one who is interested. Every life matters, so if only one life can improve by the experiences I will be sharing, that is so worth my time and energy to write it all down. 

And in case my experiences will not resonate with you at all, that is all fine, then please let go of MY Story and then I wish you all the best in finding the solutions that will work for you so you can write YOUR story. 
But if we can help each other, how wonderful that would be. And with that intention in my heart I will write this series on my blog. It is what I have always known. My story needs to be experienced, needs to be lived and then I need to help others. So I will not help from the mind, or from knowledge coming from books, but it will come from reality and authenticity. To truly understand what it is others are going through and to be able to be a mirror in which others can see their reflection. 
And sadly enough, help is so needed, because the group of ME patients is growing. The required medical knowledge lags behind and my heart just breaks when I think about all those lives that are lost. More and more beautiful people who spend their lives in dark rooms, behind closed doors and drawn curtains and there they are facing the dark night of the soul. 

I will write these blog posting without assuming that I know everything or that I  am more knowledgeable than others. I just feel very rich that contrary to all predictions I am no longer deteriorating. All that I will share is my personal experience and research. I want to emphasize that I am not a doctor. So, let these posting inspire you to do your own research and to find the right kind of help for you.

Is this path I am on an easy path to walk? No absolutely not! Do not expect a very simple solution in my upcoming blogpostings. It is hard work.  
But spending your life in the dark is hard too and everything but a wonderful future perspective. So I didn't mind at all to work hard. By now, it has been 26 years of hard work and gaining experience and the clock is still ticking. 

Dear fellow sufferers and family members, I truly hope that my blog, my experiences, my processes and insights could be a mirror for all of you that you can see yourself in. And hopefully my solutions could be beneficial for you as well and strengthen you along the way. Feel free to comment on the blog or my Facebook page where I will share all new blogpostings. In this way we can learn from each other. In case you don't want to miss any of the blogpostings, please subscribe to this blog or like my Facebook page.

My experiences come from dealing with ME, but the information will also apply to any other chronic disease. And reading the latest information on Covid-19, doctors are concerned that there could be more patiënts with similar symptoms as ME in the future, the so called long haulers. With that in mind I feel that it is time to share my experiences. 
Am I fully healthy and recovered? No, (not yet), but the process of deterioration has been turned and I will share how I was able to do so in this blog. 


Something will grow from all you are going through. And it will be you! 


 

Other postings in this series:





In love and light,
Barbara 




~ True beauty is revealed only if there is light from within ~


Certified Soul Healer and Teacher,  certified Soul Communicator (Readings Akasha Kronieken) and Guan Yin Lineageholder



Thursday, 3 September 2020

History ends, Her Story begins! (NL / ENG)

~ for English please scroll down halfway through this page ~


ME, PuurLicht, Healing, Spiritualiteit, MillionsMissing, myalgische encefalomyelitis, www.puur-licht.nl


Lieve lezers,



HISTORY ENDS,  HERSTORY BEGINS...


Wat een prachtige, krachtige zin! Wat raakte dit me, toen ik deze zin een tijdje geleden ergens las.





Herstory: Wikipedia geeft een duidelijke uitleg over de betekenis van deze term.
As nouns the difference between herstory and history is that herstory is (nonstandard) history that emphasizes the role of women, or that is told from a woman's (or from a feminist) point of view while history is the aggregate of past events.
'Herstory' is het verleden verteld vanuit een vrouwelijk of feministisch gezichtspunt.

Maar ik lees de zin liever net even iets anders:
History ends, Her Story begins ... 😊
Mijn verleden laat ik achter me en ik begin aan een nieuw hoofdstuk van MIJN verhaal.

En net zoals wikipedia zegt: herstory is atypisch/niet-standaard, zo ook is mijn verhaal niet-standaard. 😉

In de komende blogpostings zal ik dat verleden met jullie delen en vertellen hoe het heeft geleid naar een nieuw begin. Een begin wat niet zo vanzelfsprekend is als velen wellicht denken dat het is. Je laat iets achter je en je begint opnieuw. Maar dat is met wat ze noemen een chronische aandoening toch echt niet zo simpel en vanzelfsprekend.
Het is mijn leven, mijn verhaal en dat moet geleefd worden en mag gedeeld worden. Zo kan ik het zelf een positieve wending geven en hopelijk hebben velen wat aan mijn ervaringen opdat ook anderen een positieve wending kunnen geven aan hun leven.

Afbeelding kan het volgende bevatten: de tekst 'WHEN WE DENY THE STORY, IT DEFINES US. WHEN WE OWN THE STORY, WE CAN WRITE A BRAVE NEW ENDING. BRENE BROWN'Zoals velen van jullie die mij of dit blog kennen, inmiddels weten, heb ik niet echt een standaard leven. Maar ja, wie wel 😏 we zijn immers allemaal uniek, maar mijn leven is wellicht net iets anders dan anders, omdat het lastig ergens in een hokje te plaatsen is. En dat maakt mijn verhaal over deze chronische aandoening ongetwijfeld ook wat anders dan anders, maar juist dat kan wellicht helpen om een ander licht te schijnen op leven met een chronische aandoening zoals velen dat doen.

En dus voelt het als: Het is tijd! Tijd om het verleden achter me te laten en mijn verhaal te delen over de afgelopen jaren.
Waarom juist nu?
Omdat verhalen er toe doen. Omdat verhalen en persoonlijke ervaringen inspireren, hoop bieden, een houvast kunnen zijn, een ander perspectief kunnen brengen en soms gewoon een moment van herkenning geven.
Verhalen en ervaringen van anderen hebben mij door een zeer moeilijke periode heen geholpen. Het herkennen van mijn situatie in die van een ander en lezen wat geholpen had,  bracht mij houvast, hoop, inspiratie. Een ander perspectief hielp om blinde vlekken in het licht te zetten en anders naar een bepaalde situatie te leren kijken.
En dat is in deze tijd waarin we nu leven voor mijn gevoel nodig. Zovelen die te maken hebben met Covid-19, een groeiende groep Long haulers (mensen die na Covid nog heel lang klachten houden), een toenemend aantal mensen die als gevolg van alle maatregelen het licht even niet meer ziet. En daarom voelt het voor mij van belang om mijn verhaal online te zetten.
Ik heb donkerte gekend, ik heb uitzichtloosheid gekend, ik heb een uitweg gezocht en gevonden. Weer betekenis aan mijn leven kunnen geven en een andere weg kunnen inslaan.

Een tweede reden waarom ik juist nu mijn verhaal deel is, omdat ik diep geraakt werd afgelopen dagen door een bericht op Facebook van een lotgenoot die euthanasie overwoog. De beschreven situatie was zo schrijnend dat ik diep van binnen voelde dat het voor mij het moment is om mijn weg en mijn persoonlijke verhaal te delen.

Een verhaal over leven met een chronische aandoening waar geen medische behandeling voor is (op dit moment) en een prognose kent van steeds verdere achteruitgang, maar in plaats daarvan heb ik een steeds verdergaande transformatie ervaren en een groot deel van mijn leven stap voor stap teruggepakt en dit proces van vooruitgang gaat nog altijd voort. Af en toe is er een terugval, maar eigenlijk vooral om daarna weer een grotere stap vooruit te maken. En dat deel ik graag met iedereen die een voorbeeld of inspiratie nodig heeft in deze voor velen moeilijke tijd.

Dit zal geen serie worden over het leed van de aandoening waar ik mee te dealen heb (ME, myalgische encefalomyalitis)) zelf, daar zijn prachtige andere blogs voor, maar juist een inkijkje bieden in hoe ik in staat ben geweest om het proces van achteruitgang om te keren naar een proces van vooruitgang. Hoe donker kon worden omgezet in licht. Hoe de gegeven prognose van artsen, één zonder rooskleurige toekomst of enig uitzicht, kon worden omgezet in een bijzonder leven met/ondanks de beperkingen die ik heb.

Een verhaal over mijn ervaringen, inzichten, ups en downs, wat werkte en wat niet, opdat niet alleen ik, maar hopelijk ook jij, in staat zult zijn jouw eigen proces waar je mee te maken hebt, te keren en het leven (weer) leefbaar te maken / houden.
Deze serie op mijn blog wordt met die intentie geschreven, opdat we samen kunnen groeien en een chronische aandoening in welke vorm ook, daadwerkelijk leefbaar kunnen maken of zelfs kunnen helen!

Ik geloof er oprecht in dat het leven maakbaar is. Dat we veel in eigen hand kunnen nemen, mits we de juiste kennis en de praktische middelen hebben. Als er support is van anderen en we ons gezien, gehoord, geliefd voelen.
En een deel van je geliefd voelen is dat anderen er zijn. Ook in deze tijd van grote sociale afstand kunnen we er voor elkaar zijn. We kunnen onze verhalen delen, we kunnen onze pijn delen. Delen is helen zegt het spreekwoord, toch?
Verhalen doen er toe! Persoonlijke ervaringen doen er toe!
Ik heb altijd de mensen gezocht die spraken vanuit eigen ervaring. Waarom?  Omdat boekenkennis heel waardevol kan zijn, maar wanneer het doorleefd is, ervaren is, wanneer het in persoonlijke woorden komt, dan komt het dieper binnen, kan er herkenning zijn, dan voelt het authentiek. En authenticiteit is iets waar ik veel waarde aan hecht.

Maar als ik zelf zo veel gehad heb aan de verhalen van een ander, dan heeft iemand anders mogelijk ook veel aan de ervaring die ik heb. Vanuit de gedachte dat delen = helen, zal het voor beiden zo werken. Voor mij, voor de lezer. En als een deel in ieder van ons kan helen, zal dit doorwerken op velen, want elk deel in ons dat geheeld kan worden, heelt een deel van het grotere collectief waar alles en iedereen deel van uitmaakt. En dat grotere collectieve veld kan ook wel wat meer licht gebruiken!
En daarom deel ik de komende tijd.

groei, opbloeien, puur-licht, in je krachtJuist in deze tijd van sociale afstand en gemaskerde gezichten, in deze tijd van groot verlies en diep verdriet, is meer verbinding, meer liefde, meer hoop en meer inspiratie welkom als tegenwicht.
Ik ben van mening dat deze tijd vraagt om harten die verder openen voor elkaar, om een veilige ruimte te creëren waarin we elkaar kunnen "omarmen". Dat deze tijd vraagt om te lezen, om te schrijven, om te delen, om te geven, om te ontvangen, om te verbinden.

Ieder leven is van belang. Iedere ziel, en ieder hart is van belang. Ieder verhaal is van belang.
En als we van elkaar kunnen leren, als we ons kunnen verbinden, als we elkaar kunnen bemoedigen en handvatten kunnen aanreiken, dan komen we allemaal hopelijk sterker door deze tumultueuze tijd heen.

En groeien we samen door alles waar we doorheen gaan.

Lees je mee? Groei je mee? 🍀🌹🌞🌈🦄

Als je antwoord daarop "Ja" is en je wilt de volgende postings op mijn blog niet missen, volg dan dit blog, of mijn Facebook pagina waar ik de link zal posten, als er weer een nieuw stuk geschreven is en online staat.

In liefde en licht,
Barbara


~ True beauty is revealed only if there is light from within ~

Gecertificeerd Soul Healer and Teacher,  Gecertificeerd Soul Communicator (Readings Akasha Kronieken) en Guan Yin Lineageholder






********************************************************************************************** 

History ends, Her Story begins! (NL / ENG)

ME, PuurLicht, Healing, Spiritualiteit, MillionsMissing, myalgische encefalomyelitis, www.puur-licht.nlDear readers,


HISTORY ENDS,  HERSTORY BEGINS...


What a beautiful and powerful sentence!
It deeply touched me, when I read that sentence a while ago.







Herstory: Wikipedia geeft een duidelijke uitleg over de betekenis van deze term.
As nouns the difference between herstory and history is that herstory is (nonstandard) history that emphasizes the role of women, or that is told from a woman's (or from a feminist) point of view while history is the aggregate of past events.

`Herstory` is history told from a woman's or feminist point of view. But I prefer to read the sentence just a little bit differently. History ends, Her Story begins ... 😊
I will leave the past behind me and I will start a new chapter of MY story.

And just like wikipedia says: herstory is atypical and nonstandard, so is my story atypical and nonstandard 😉

In the upcoming blogpostings I will share that past with you and share how it lead to a new beginning. A new start which isn't so natural as many might think it is. You will leave something behind and start all over. But that is not so easy nor natural, when you are living with what they call a chronic health condition.
It is my life, and my story and that needs to be lived and may be shared. In this way I can give a positive turn to it and hopefully others benefit from my experiences, so they can give a postive turn to their lives as well.

Afbeelding kan het volgende bevatten: de tekst 'WHEN WE DENY THE STORY, IT DEFINES US. WHEN WE OWN THE STORY, WE CAN WRITE A BRAVE NEW ENDING. BRENE BROWN'Like many of you, who know me or this blog, know by now, I do not have 'a standard life'. But who has 😏. After all, we are all unique, but my life might be just a little bit more different than usual, because it is very hard to put it in a box. And that will make my story about this chronic health condition also a little bit different. But that is exactly the point which could help to shine a different light upon living with a chronic health condition like so many people have to do.

And that is why it feels like: "It is time!" Time to leave the past behind me and to share my story about the past few years.
Why now?
Because stories matter. Because stories and personal experiences can inspire, can bring hope, can provide guidance, can bring a different perspective, or sometimes can just be a moment of recognition.
Stories and experiences from others helped me through a very difficult period in my life. Just to be able to recognize my own situation in the experiences of somebody else and to read about what helped them, brought me guidance, hope and inspiration. A different perspective helped  me to shine a light on my blind spots and to look differently to a certain situation.
And in these current times I feel that is exactly what is needed. Many people have to deal with all the negative impact of the COVID-19 situation, there is an increasing number of people dealing with long term effects of the virus, the so called long haulers, and more and more people who suffer because of all the lock down measures and who can't see or feel the light anymore. And that is why I feel it is time now to bring my story online.
I have known darkness, I have known hopelessness and desperation, I have searched for the way out and I have found my way.
I have been able to give meaning to my life again and I have found a new direction in life.

A second reason why I will share my story now, is because I was deeply touched by a message on Facebook, posted by a fellow sufferer, who was considering euthanasia. The situation described was so poignant, that I felt a calling deep inside of me, that this was the time to share my path and personal story.

A story about living with a chronic illness, which knows no effective treatment (at this moment) and which has a prognosis of a continued deteriation. However, I was able to experience an increased transformation and could take back more and more of my life and this progress still continues, with a relapse once in a while, but only to take the next leap in my journey. And that is something I would like to share with all of you who is looking for an example or inspiration in these for many difficult times we are currently facing.

This won't be a series about the depth of the suffering caused by this condition that I am dealing with (ME, myalgic encefalomyalitis). There are many beautiful blogs about that subject. What I would like to do is to give you an idea about what helped me to stop the deteriation and to create progress instead. How darkness could transform to light. How the prognosis, given by some doctors I visited, one without a very beautiful and bright future and without any perspective, could be transformed into an extraordinary life with/despite of the limitations I have.

A story about my experiences, my insights, my ups and downs, what worked for me and what didn't, so not only I, but hopefully you too, will be able to give a postive turn to the situation you are dealing with and to make/keep life liveable (again). 
This series on my blog is written with that intention, so we can all grow together, and and make life with a chronic condition in whatever form it comes, truly liveable or even heal!

I truly believe that living life is doable. That we can take control, when we have the appropriate wisdom and practical techniques. And when we feel suported, seen, heard, loved by others. 
And part of feeling loved is that others are there for you. Even in these current times of social distancing we can be there for each other. We can share our stories, we can share our pain. Sharing is caring, right?
Stories matter! Personal experiences matter!
I have always been looking for people who speak from own experiences. Why? Because booktheory can be very useful, but when it is experiened and lived, when it is shared in personal words of wisdom, the message enters more deeply and profound, because there could be recognition and because it feels authentic. And authenticity is something I personally place great value on.

But if I personally benefitted a great deal from reading other people's stories, then others might benefit from my personal experiences. From the perspective of sharing = caring and healing, it will be like that for both sides. For me and the reader. And when a part in everyone of us is able to heal, it could spill over to many, as every part we heal in ourselves, heals a part of the collective field we are all part of. And that collective field can use some more light in these days!
And that is why I will share in the coming months.

groei, opbloeien, puur-licht, in je kracht Especially in these times of social distancing and masked faces, in this time of great loss and deep sorrow, we need more connection, more love, more hope, more inspiration to bring balance. 
I personally believe that this time is asking for hearts to open further for each other, to create a  safe space where we can "embrace" each other. That this time is asking us to read, to write, to share, to care, to receive and to connect. 

Evey life matters. Every soul and every heart matters. Every story matters. And when we are able to learn from eachother, when we are able to connect, when we are able to encourage eachother or to provide tools or guidance, then we hopefully will be able to come out of this period in a much stronger way.

And will we grow together from all we are currently going through. 

Will you read this? Will you grow with me? 🍀🌹🌞🌈🦄

If your answer is "Yes"and you don't want to miss any of my further postings, please follow this blog or my FB page, where I will post the link when a new posting is published online.

In love and light,

Barbara


~ True beauty is revealed only if there is light from within ~

Certified Soul Healer and Teacher,  certified Soul Communicator (Readings Akasha Kronieken) and Guan Yin Lineageholder